|
Oficyna Impuls poleca. Okres wakacyjny to dla wielu osób czas odpoczynku również od książek. Niesłusznie. Półmetek wakacji rozpieszczał
i nadal rozpieszcza nas ładną pogodą – nikomu ani w głowie zawodowe obowiązki czy… szkolna ława.  Mimo to rzeczywistość nieubłaganie wzywa. W Oficynie Wydawniczej „Impuls” jak zawsze – wrze. Na pierwszy ogień rzucamy najnowszą publikację Doroty Krzemińskiej pt. Być parą z niepełnosprawnością intelektualną, jako drugą nowość polecamy publikację Wiesławy Martyniuk O doświadczeniu szkoły. Trzecia proponowana nowość to Społeczne ontologie niepełnosprawności autorstwa Jolanty Rzeźnickiej-Krupy. Na koniec dzisiejszej wiadomości polecamy publikację Tomasza Huka pt. Uczniowskie korzyści z funkcjonowania w rzeczywistości szkolnego pogranicza między światami mediów online i offline.
 Fenomen bycia parą (relacji) kobiety i mężczyzny z niepełnosprawnością intelektualną głębszego stopnia interesuje mnie od dawna, sam zaś pomysł jego przemyślanej i celowo zaprojektowanej eksploracji zrodził się podczas realizacji zupełnie innego przedsięwzięcia badawczego. Dotyczyło ono poznawania codziennego życia wymienionej grupy osób przez obserwację zachowań językowych badanego środowiska. Już wtedy zdałam sobie sprawę z tego, że placówka, w której przeprowadzałam badania — a był nią środowiskowy dom samopomocy — jest przestrzenią, w jakiej dorosłe osoby z głębszym stopniem niepełnosprawności intelektualnej nie tylko angażują się w proponowane im rodzaje i formy terapii zajęciowej czy inne aktywności, ale także nawiązują relacje międzyosobowe. Wśród tych relacji jako niezwykle istotne jawi się bycie parą. (Autorka)
Książka Doroty Krzemińskiej wpisuje się w najnowsze nurty badań współczesnej pedagogiki specjalnej, jest krytycznym spojrzeniem na jej niedoskonałości i ważnym głosem w sprawie społecznej emancypacji i równości osób z niepełnosprawnością intelektualną. Jest to praca ważna i potrzebna, dobrze napisana. (z recenzji prof. dr. hab. Amadeusza Krause) Polecamy (Oficyna Impuls)
 Niniejsze opracowanie, poświęcone najogólniej rzecz ujmując codziennemu życiu ucznia w szkole, lokować można w nurcie badań, które Mary Jane Kehily (2008, s. 26) określa jako „wnoszące wiele w rozumienie dzieciństwa z perspektywy samych dzieci”. Z tego powodu dominują w nim dziecięcy głos i dziecięca optyka. Ukazywanie punktu widzenia uczniów odnośnie do kwestii związanych z tym, jak oni sami doświadczają swego codziennego bycia w szkole, wysuwa się tu na plan pierwszy, a katalog znaczeń, jakie uczniowie przypisują szkolnej codzienności, staje się wiodącym rezultatem poszukiwań badawczych.
Takich publikacji wciąż jest mało w literaturze pedagogicznej, gdyż tego typu badanie i jego eksplikacja wymagają antyscjentystycznego języka oraz bezzałożeniowego podejścia. W tym przypadku wchodzimy w świat szkolnych doznań dzięki temu, że Autorka książki przywraca sens pytań o to, dla kogo, czyja i po co jest szkoła. Czy nie jest to kwestia, którą dzielą się dzieci w relacjach ze swoimi najbliższymi – rodzicami, rówieśnikami, a zdarza się, że i nauczycielami? Czy nie spotykamy się z pytaniem: „po co ja muszę iść do szkoły?” zamiast: „dlaczego nie mogę dzisiaj iść do szkoły?”. Polecamy (Oficyna Impuls)
O czym jest publikacja Jolanty Rzeźnickiej-Krupy?
Książka składa się z trzech części. W pierwszej, zatytułowanej Wytyczanie terytorium i obejmującej dwa rozdziały, dokonuję niezbędnego wprowadzenia w zasadniczą problematykę przedmiotu badań przedstawionych w pracy. W rozdziale pierwszym szkicuję niezbędny dla zrozumienia całości szerszy kontekst epistemologiczno-ontologiczny i metodologiczny, ugruntowany w studiach kulturowych. W rozdziale drugim natomiast przedstawiam zarys analizy teoretycznej dokonywanej w perspektywie epistemologicznej „myśli nieosiadłej” G. Deleuze’a i F. Guattariego oraz krytycznie ukierunkowanych studiów kulturowych. W przestrzeni wyznaczanej przez przecięcie się tych dwóch obszarów osadzam ujmowane interdyscyplinarnie badania nad niepełnosprawnością/ o niepełnosprawności. Druga część książki, Deterytorializacje, obejmuje jeden rozdział, który zawiera kluczową analizę współczesnych teorii niepełnosprawności prezentowanych w różnych ujęciach. Dokonywano jej za pomocą teoretycznych narzędzi w postaci pojęć wywiedzionych z teorii dyskursu E. Laclaua i Ch. Mouffe. W jej rezultacie wyłonione zostały społeczne ontologie niepełnosprawności, które nazwałam ontologią braku, ontologią opresji (występującą w łączności z ontologią zwyczajnego życia) oraz ontologią oporu. Polecamy (Oficyna Impuls)
Ta subdyscyplina jako nauka społeczna w sposób szczególny związana jest z teoriami masowego komunikowania, a zatem również z teorią użytkowania i korzyści, zgodnie z którą Tomasz Huk prowadził opisane w publikacji badania. Zastosowanie podejścia pedagogicznego w badaniach nad teorią użytkowania i korzyści rzuca nowe światło na poznawany wycinek rzeczywistości. Założeniem Autora było spojrzenie na środowisko szkolne w perspektywie możliwości i szans rozwojowych. Tomasz Huk prowadząc badania starał się opisać rzeczywistość, w której funkcjonuje uczeń, umiejscowiony na pograniczu między światami online i offline. Polecamy (Oficyna Impuls)
Do czytania potrzebny jest Impuls! |
Wysyłanie komentarzy jest dostępne dla użytkowników zalogowanych. Zaloguj się i dodaj komentarz.
Wróć
